امید به کایزن

باید تو رو پیدا کنم ، شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده، دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

با اینکه بی تابه منی ، بازم منو خط میزنی

باید تورو پیدا کنم ، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من میتونه آرومت کنه

اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد ، این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر میکنی ، حس میکنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره

باید تورو پیدا کنم ، هر روز تنهاتر نشی

راضی با من بودنت ، حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی

باید تو رو پیدا کنم ، شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده، دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

باید تورو پیدا کنم ، هر روز تنهاتر نشی

راضی با من بودنت حتی از این کمتر نشی